امروز ۹۰ دلار شاید خرج یک سفر کوتاه و یک وعده غذای حسابی شود. اما در سال ۱۳۳۳ همین مبلغ برای دو برادر جوان تهرانی تبدیل شد به سرمایه‌ای برای آغاز سفری که قرار بود آن‌ها را تا دورترین نقاط جهان ببرد. عیسی و عبدالله امیدوار، با دو موتور ۵۰۰ سی‌سی، از دروازه دولاب راه افتادند؛ بی‌آنکه بدانند این تصمیم جسورانه، به یکی از شگفت‌انگیزترین ماجراجویی‌های تاریخ معاصر ایران تبدیل خواهد شد. جالب است بدانید آنچه در ابتدا شاید سفری کوتاه به نظر می‌رسید، نزدیک به ۱۰ سال طول کشید و حاصلش عبور از ۹۹ کشور در پنج قاره بود. برادران امیدوار در این سال‌ها از بیابان‌های سوزان آفریقا گذشتند، به سرزمین‌های یخ‌زده قطب شمال رسیدند، با اسکیموها زندگی کردند، در ایگلو خوابیدند و طعم غذاهایی را چشیدند که برای بسیاری از ایرانیان آن زمان حتی تصورش هم عجیب بود. آن‌ها می‌خواستند مردمان جهان را از نزدیک ببینند، شیوه زندگیشان را بفهمند و تجربه خود را ثبت کنند. شعارشان «همه متفاوت، همه خویشاوند» بود و همین نگاه موجب شد سفر برای آن‌ها تلاشی برای شناخت بیشتر انسان‌ها باشد. دوربین و دفتر یادداشت همیشه همراهشان بود و بعدها همین مشاهده‌ها به عکس‌ها، فیلم‌ها و روایت‌هایی بدل شد که الهام‌بخش نسل‌های بعدی می‌شود. در پایان، راه دو برادر از هم جدا شد. عبدالله در شیلی ماندگار شد و همان جا هم ریشه دواند عیسی اما به ایران بازگشت تا سال‌ها راوی آن سفر باشد. حالا پس از گذشت سال‌ها عیسی امیدوار، دیروز - ۱۹ اردیبهشت - دار فانی را وداع گفت. میراث گرانبهای این دو برادر اکنون در موزه برادران امیدوار در کاخ سعدآباد به نمایش گذاشته شده؛ موزه‌ای که از گزند حملات آمریکا و اسرائیل در اسفند ۱۴۰۴ در امان نماند و آسیب‌هایی دید.